ავტორი:ალისტერ კროული
ადამი იქთიოზავრის დასაჭერად დილით ევფრატთან დაეშვა. ....დიდი სატყუარათი(პტეროდაქტილის ფრთები და ანგელოზის ბუმბულები) ვერ დაიჭირა და გადაწყვიტა ხელოვნური დრონტით ეთევზავა, მაგრამ რადგან თევზი არ ჩანდა წყლიდან მალე ამოვიდა. აჯობებდა შინ დარჩენილიყო, ეფხიზლა და გველს ჩასაფრებოდა. აი, რა მოხდა მისი არყოფნისას. ევამ სახლის საქმეები დაასრულა, მზეზე წამოწოლილმა დაკვეთით შეკერილი, ბეწვით გაწყობილი კაბა (ლეღვის ფოთლებს დღისით არავინ აღარ ატარებდა, მხოლოდ ღამის ტუალეტთან ერთად) გვერდზე გადაიწია და წინა ღამის გართობა გაიხსენა: "რა სულელური სირი აქვს ადამს - ფიქრობდა იგი ხმამაღლა - როგორც კი ხასიათზე მოვდივარ იგი იღვენთება და ეცემა, მერე ათი წუთი ჭირდება რომ გამოკეთდეს, მე კი შემეძლო მთელი ღამე ამ სულელური შესვენებების გარეშე, გამეტარებინა! ბებერი სულელი კი ამბობს რომ იგი ამის გამო ქრება და დღეს თხრას ვეღარ შეძლებს, რადგან ზურგი ტკივა. სათევზაოდაც ამიტომ წავიდა. სათევზაოდ! თევზაობას ვუჩვენებ მაგას, როცა დაბრუნდება. მგონი იმ ძუკნა ლომთან დადის, რომელიც ადრეც მოსწონდა. მართალია, მას შემდეგ რაც იმ ვაშლს მივეჩვიეთ, რომლის გამოც უფალმა ღმერთმა ამხელა ხმაური ატეხა, როგორც ყველა სხვა მხეცი თავიდან ისიც ძალიან უხეშობდა. გველი როგორც ყოველთვის ჯენტლმენივით იქცევა. ამბობს რომ იმავე სკოლაში სწავლობდა რომელშიც უფალი ღმერთი, ამის მიუხედავად მისი მანერები გაცილებით უფრო დახვეწილია. ბებერი არამზადა! მელაპარაკება გარჯზე, სამუშაოზე და მსგავს სისულელეებზე. განა შეიძლება კარგად აღზრდილი ადამიანი ქალს ასე ელაპარაკოს? იმედი მაქვს სხვა დროს ღმერთი კარგად შეინახავს თავის უხამს ხუმრობებს. ნუთუ ეს გაუთლელი ქალთან არასოდეს წოლილა? მე კი ალბათ მასთან როგორმე გავერთობი. იმედია ხვრელი არ ამეწვება. ნძრევა არ მშველის - ოჰ! ჯობს უფრო მაგრად დავანძრიო. აი! ისევ დაიწყო ეხლა უფრო ძლიერად დავანძრევ. აჰ! ადამ! ადამ! - ჰა! ვფიქრობდი რომ ადამთან ვიყავი! ოჰ, რა კარგია!". და მან ლამაზად ამოიხვნეშა.
- გთხოვთ მაპატიოთ, რომ შემოგეჭერით ჰერცოგინია - თქვა ახალმა ხმამ დიპლომატისთვის დამახასიათებელი მოკრძალებულ-ზრდილობიანი მანერით - დღეს მესამე შაბათია არა?
- ჩემო ძვირფასო ბატონო, რა კარგია რომ მოხვედით, ზუსტად ეხლა იმედი მქონდა, რომ ვინმე შემოიხედავდა და გამამხნევებდა. გადასახლებამ ისე მომქანცა.
- აჰ! ჰერცოგინია თქვენ ეხლა იმაზე ლამაზი ხართ ვიდრე ოდესმე ყოფილხართ.
- სულელი...
- დიახ და უკეთეს ქმარსაც იმსახურებთ.
- ადამი ძალიანაც კარგია...
- ოღონდ ცოტა ავადაა, მას შემდეგ რაც ედემი დატოვა გაცივებულია, აქაური კლიმატი ხომ ისე ცვალებადია.
- დიახ საწყალი არც თუ ისე ძლიერია.
- იგი მალე იღლება
- აბა - ამოიხვნეშა ევამ.
- ვხედავ თქვენ მის შეცვლას ცდილობთ.
ლაპარაკისას ევას პოზაც არ შეუცვლია. მისი ნესტიანი თითები ოქროსფერ თმებში თამაშს განაგრძობდნენ.
- ოჰ! მე არც კი მიფიქრია.
- აჰ! ჰერცოგინია რა სამწუხაროა, და როგორი სიურპრიზი!
- ნუთუ, მართლა? როგორც ჩანს ბატონო თქვენ ისეთივე ცნობისმოყვარე ყოფილხართ, როგორიც ის ბებერი გაუთლელი უფალი ღმერთი.
- მე თქვენ გაწყენინეთ?
გაგრძელება იხილე აქ>>> demo.ge
