ავტორი: ადო
Lena Meyer ევროვიზია 2010-ის გამარჯვებული, რომლის შესახებაც გავრცელდა ინფორმაცია, რომ ეროტიულ ფილმში გადაიღეს 2009 წელს, რომელიც ეწინააღმდეგება ევროვიზიის წესებს. მაგრამ არ მგონია, რომ ხალხის ფავორიტი და აღიარებული, გამარჯვებულის სტატუსის გარეშე დარჩეს…
დანარჩენი ფოტოები და ვიდეო იხილეთ აქ>>>adolis.wordpress.com
გუშინ ევროვიზიის კონკურსზე გაიმარჯვა გერმანელმა ლენა მაიერ ლანდრუტმა სიმღერით "სატელიტი"
Lena – Satellite / Naked /Nude /Lena Meyer-Landrut/ Porn / sex/
ავტორი: სანდრო გვარჯალაძე
წლის განმავლობაში არის ერთი დღესასწაული, რომელიც მეორდება უკვე აი უკვე ნახევარ სააუკუნეზე მეტია. ამ დღესასწაულის აზრი გამოიხატება იმაში, რომ დედამიწის ერთი კონტინენტის მოსახლეობა ერთ საღამოს რიტუალურად იკრიბება თავსი „გასამხიარულებელი აკვარიუმების“ წინ და უყურებს იმას რასაც რეალობასთან იმდენივე კავშირი აქვს რამდენიც პროფესორ ჩარლზ იქსავიერს და ქართველი ან მოდით გულახდილად ვთქვათ და ნებისმიერი პოლიტიკოსის გამოსვლებს.
„გასამხიარულებელი აკვარიუმების“ წინ დამსხდარი მაყურებლები გადიდებული თვალებით და აჩქარებული პულსით უყურებენ „მუსიკალურ შეჯიბრებას“, რომელსაც რაღაც გაუგებარი, მეტაფიზიკური მნიშვნელობა გააჩნია მათთვის. ამ „მუსიკალური შეჯიბრის“ მნიშვნელობა რამოდენიმე დღეში ქრება, იმის შემდეგ რაც „გასამხიარულებელი აკვარიუმების“ მაყურებლები რამოდენიმეჯერ გაიმეორებენ რიტუალურ მისალმებას: „გაიგე ევროვიზიაში ვინ მოიგო?“ და პასუხად მიიღებენ: „ჩაწყობილია ეგ ყველაფერი, სხვებმა უფრო მაგრად იმღერეს.“
ახლა ცოტა გემრიელი ფაქტები. ევროვიზია დაიწყო შვეიცარიაში, 1956 წელს როგორც რადიოგადაცემა. მაგრამ რადიოსტუდიაში ტელეკამერები მიიტანეს და ევროვიზია „გასამხიარულებელ აკვარიუმებში“ აღმოჩნდა. იმ წელს გაიმარჯვა ვინმე ლიზ ასიამ და მის შემდეგ ეს „მუსიკალური შეჯიბრი“ გადაიქცა ტრადიციულად. შესაბამისად ნახევარი საუკუნის განმავლობაში დიდი ისტორია დაუგროვდა, ცვლილებებით კონკურსის განაწესში და ა.შ. ყველაზე ძალიან ამ ისტორიაში მომწონს ის თუ როგორ ცდილობდნენ კონკურსის ავტორები ხან ორკესტრი მიებათ „მუსიკალური შეჯიბრისთვის“ ხან დაეშვათ მინუს ფონოგრამმა, მაგრამ ისე, რომ ის ინსტრუმენტები, რომლებიც ფონოგრამაში უკრავს სცენაზე ყოფილიყო აუცილებლად და ბოლოს დროის დასაზოგად გადაწყვიტეს, რომ უბრალოდ მინუს ფონოგრამა საკმარისია, მთავარია „მუსიკოსებმა“ იმღერონ, მაშინაც კი თუ ტექნიკური პრობლემების გამო ფონოგრამმა გამოირთვება. როგორ აღრმავებს წლების განმავლობაში ევროვიზია მუსიკასთან კავშირს ხომ ამჩნევთ?
აი იმ 1956 წლით დაწყებული დღემდე არანაირ რეალურ, აქტუალურ მუსიკალურ მიმართულებასთან კავშირი ევროვიზიას არ ჰქონია. ანუ სიტყვა „მუსიკა“ აქ უბრალოდ ზედმეტია. აი მაგალითად 1967 წელს „მუსიკალურ შეჯიბრებაში“ გაიმარჯვა ინგლისელმა მომღერალმა სენდი შოუმ აი ამ სიმღერით (Puppet On A String). ძალიან გთხოვთ ლინკს მიაჭირეთ და დააფასეთ ამ მუსიკალური შედევრის ღირებულება, ჯერ მარტო ვოკალი და ეს განუმეორებელი „ააააააა“ რად ღირს. მერე მუსიკა, რომელიც ამ ყველაფერს ფონად ადევს? რა რითმიკაა, რა კომპოზიციური გადაწყვეტა, რა ჰარმონიები. სიმებიანი ინსტრუმენტები, რომ შემოდის იმ ადგილას, რა ამაღლებული გრძნობა მეუფლება ხოლმე. სასწაული პირდაპირ. და გახსოვდეთ ეს იმ წელს ხდება როცა ბითლზმა sgt. pepper გამოუშვა. არის იქ კარგი სიმღერები, მე მგონი. საერთოდ რა ხდებოდა მაშინ რეალურ სამყაროში, ევროვიზიის მეტაფიზიკას მოყვეტილ რეალობაში, გაიხსენეთ, ძალიან გთხოვთ. ეს 1967 ის წელია როცა Pink Floyd-მა პირველი ალბომი ჩაწერა და ჯიმი ჰენდრიქსის ორი დისკი გამოდის. გავაგრძელოთ – 1984 წელი შვედური ჯგუფი Herreys სიმღერით “Diggi-Loo Diggi-Ley”. … მე ვერ გაგწირავთ, ამის მოსმენას ვერ გაიძულებთ, თუ გინდათ დაგუგლეთ, უბრალოდ სახელი “Diggi-Loo Diggi-Ley” მგონი უკვე საკმარისად ბევრზე მეტყველებს. და ბოლოს, 2008 წელი, ჩემი საყვარელი მარგალიტი – დიმა ბილანი, სიმღერით “Believe”.
არა სწორად გამიგეთ მე კი არ ვითხოვ, რომ იქ სცენაზე…
by ლიბერალი
მომხრე
საზოგადოებრივი მაუწყებელი, საერთაშორისო პროექტების პროდიუსერი
"ევროვიზია" ქვეყნის პრეზენტაციის ძალიან კარგი საშუალებაა, რადგან საერთაშორისო სიმღერის ამ კონკურსს, სხვა კონკურსებთან შედარებით, ყველაზე მეტი მაყურებელი ჰყავს. კონკურსის მსვლელობისას მაყურებელთა რაოდენობა 100 მილიონს აღემატება. ძალიან ეფექტური და კარგი შანსია, ქვეყანას რეკლამა მაშინ გაუკეთო, როდესაც ამდენი ადამიანი ადევნებს თვალს შენი ქვეყნის წარმომადგენელს. გარდა ამისა, იმ ქვეყანაში, სადაც კონკურსი ტარდება, ჩადიხარ 12-14 დღით ადრე. ამ ხნის განმავლობაში გაქვს რამდენიმე პრესკონფერენცია, ცნობილ გამომცემლობებში, გაზეთებში და ტელევიზიით შუქდება შენი ქვეყნის წარმომადგენლის იქ ყოფნა. წელს "ევროვიზიაში" 39 ევროპული ქვეყანა მონაწილეობს. თუ საქართველომ გაიმარჯვა, შემდეგი "ევროვიზიის" კონკურსი საქართველოში გაიმართება. მინიმუმ 39 ქვეყნის დელეგაცია ჩამოვა, თითოს კი 50 წევრი მაინც ჰყავს. გარდა ამისა, "ევროვიზიაზე" ჩადიან სხვადასხვა ქვეყნის ფანები, რაც ქვეყანაში ტურისტების რაოდენობასაც დიდად ზრდის. საქართველოს გამარჯვება ნიშნავს იმასაც, რომ შემდეგი "ევროვიზიისთვის" ევროპის მაუწყებელთა კავშირის მხრიდან იმ საკონცერტო დარბაზს, სადაც გაიმართება კონკურსი, სრული უზრუნველყოფა ექნება. "ევროვიზიას" ის თავისებურებაც ახასიათებს, რომ სამი კონცერტი თუ არის დაგეგმილი, ბილეთები იყიდება ექვსი კონცერტისთვის, რადგან მაყურებელი გენერალურ რეპეტიციებსაც ესწრება. მთლიანობაში კი ეს არის დიდი ინვესტიცია ქვეყნისთვის. "ევროვიზიაში" მონაწილეობა ფინანსურად ძალიან მომგებიან პროექტში ფულის ჩადებას ნიშნავს და, ამ ყველაფერს თავი რომ დავანებოთ, ქვეყნის პრესტიჟს ზრდის. გარდა ამისა, წინა წლებში ჩვენმა წარმომადგენლებმა საინტერესი წინადადებები მიიღეს. დიანა ღურწკაიას გორან ბრეგოვიჩმა შესთავაზა რამდენიმე სიმღერის დაწერა. "ევროვიზია" არის ყველაზე გამოუცნობი კონკურსი, რადგან ბევრ ფაქტორზეა დამოკიდებული: როგორ წარვადგენთ, როგორ მიიღებს მაყურებელი, და როგორი მხარდაჭერა გვექნება უცხოელებისგან. პირველ წელს საქართველომ აიღო მე-12 ადგილი, მეორე წელს _ მე-11. ახლა შეიცვალა "ევროვიზიის" წესები. გადაწყვეტილების მიღებაში მაყურებელთან ერთად ჟიურიც მონაწილეობს. ანუ, ჩვენ ძალიან დიდი შანსი გვაქვს, წელს კარგი შედეგი ვაჩვენოთ. წლიდან წლამდე ვვითარდებით და ალბათ უფრო დახვეწილ და კარგ შოუს წარვადგენთ. დამდგმელი რეჟისორი საფრანგეთიდან მოვიწვიეთ. სასცენო ვერსია, რითაც სოფო ნიჟარაძე "ევროვიზიაზე" წარდგება, სწორედ მან დადგა. სოფოსთან ერთად იცეკვებს სამი ფრანგი მოცეკვავე, რომლებსაც ძალიან დიდი გამოცდილება აქვთ; სოფოსთან ერთად სცენაზე იდგება ორი ქართველი ბექვოკალისტი. სოფოს თითქმის ყოველდღიური ჩართვები აქვს უცხოეთის სხვადასხვა რადიოში, ურთიერთობა აქვს ჟურნალისტებთან და "ევროვიზიაზე" გამგზავრებამდეც ძალიან გადატვირთული გრაფიკი გვაქვს. "ევროვიზია" ქვეყნის შიგნითაც ეხმარება შოუბიზნესის განვითარებას. მაგალითად, შარშან და შარშანწინ გაიმართა მასშტაბური კონცერტები ფილარმონიასა და სპორტის სასახლეში. ამ პერიოდში ყოველთვის იწერება ახალი სიმღერები და იდგმება შოუები, რაც ქართული შოუბიზნესისთვისაც გარკვეული სტიმულია. დარწმუნებით შემიძლია გითხრათ, ამ თანხის გამოყოფა "ევროვიზიაზე" ქართველი მომღერლის და ქვეყნის პოპულარიზაციისთვის გამართლებულია. კონკურსში მონაწილე ყველა ქვეყნის მთავრობა გარკვეულ ინვესტიციას დებს "ევროვიზიაზე" საკუთარ წარმომადგენელში. ჩვენთვის ფასეულია არა მხოლოდ გამარჯვება, არამედ მონაწილეობაც, ხოლო თუ "ევროვიზია" მოვიგეთ, გარწმუნებთ, რომ ეს თანხა ძალიან დიდი ინვესტიციით დაგვიბრუნდება უკან.
მოწინააღმდეგე
კომპოზიტორი, მომღერალი
800 ათასი ევრო, თუ არ ვცდები, ორ მილიონ ლარზე მეტია. ჩემი აზრით, ძალიან დიდი თანხაა ისეთი ქვეყნისთვის, როგორიც საქართველოა. არალოგიკურია ამხელა თანხის დახარჯვა თავის წარმოსაჩენად "ევროვიზიაზე", სადაც ათეულშიც კი ვერ ვახერხებთ მოხვედრას. სხვა უფრო კარგი პროექტებიც არსებობს, მაგრამ იმაში კაპიკს არ იხდიან. გასაგებია, რომ ქვეყნის იმიჯსა და პრესტიჟში იხდიან ფულს, მაგრამ პრესტიჟი არ არის, როცა ამხელა ფულს ხარჯავ და სამეულშიც ვერ ხვდები? მესამე წელია, ვმონაწილეობთ, და რაღაც გაკვეთილი ხომ უნდა გამოვიტანოთ. კიდევ ერთი რამ არის ჩემთვის გაუგებარი _ როგორ შეიძლება ჯერ ამხელა თანხები დახარჯო "ევროვიზიაში", და ამაზე ორჯერ მეტი თანხით აფინანსებდე ანტიევროვიზიას. შარშან "ალტერ ვიზია" ხომ სახელმწიფომ დააფინანსა. ფაქტია, რომ ვერც "ევროვიზიამ" და ვერც "ალტერ ვიზიამ" ვერ შეუწყო ხელი ქართველ შემსრულებლებს ვერც საქართველოში და ვერც მის ფარგლებს გარეთ. ჩემი აზრით, "ევროვიზიაში" ამხელა ფულის ხარჯვას, ჯობს ხელისუფლებამ პროგრესულად მოაზროვნე ახალგაზრდების ემიგრაციის შეჩერებაზე იზრუნოს. უკვე მეოთხე თუ მეხუთე თაობა გადის ქვეყნიდან სამუშაოს ძიებაში. უკეთესი იქნება, თუ სახელმწიფო გონიერი ახალგაზრდების დასაქმებისთვის შესაბამისი ინფრასტრუქტურის შექმნაზე იზრუნებს; თუნდაც, შოუბიზნესის არსებობისთვის შექმნას ინფრასტრუქტურა, რომ შოუბიზნესის წარმომადგენლები დასაქმდნენ და შეიქმნას სისტემა, რომელიც ნიჭიერ ადამიანს გამოავლენს. ისინი, ვინც "ევროვიზიაზე" იმარჯვებდნენ, მაგალითად "აბბა" და "მუმიტროლი", გარკვეულ გარემოში იზრდებოდნენ და ქმნიდნენ მუსიკას. ამ ხალხს რაღაც სტრუქტურა ავლენს, და თუ ასეთი სტრუქტურა არ არსებობს, შეუძლებელია ასეთ სივრცეში ნიჭიერი ადამიანი გამოვლინდეს. ისიც ხომ ვიცით, რომ დღეს "ევროვიზიაზე", არა პროფესიული ნიშნით, არამედ პარტიული ნიშნით _ ნაციონალური პარტიის კანდიდატები მიდიან. კარგია, რომ "ევროვიზია" გამარჯვებული მომღერლის ქვეყანაში გაიმართება, მაგრამ იმდენად დაბალია ჩვენი შანსები, რომ არ ღირს ამხელა თანხების დახარჯვა. კერძო პირს შეუძლია ითამაშოს და მილიონი წააგოს, მაგრამ ქვეყანა რომ დებს ამხელა ფსონს, ისე რომ შიგნიდან აბსოლუტურად აუწყობელია, მაშინ ეს ხარჯი გაუგებარი ხდება. ახალგაზრდები სხვა ქვეყანაში მიდიან საცხოვრებლად, სამსახურს ვერ პოულობენ და შენ ერთ მომღერალში იხდი ორ მილიონ ლარს _ ამაში არანაირი ლოგიკა არ არის. თანაც რისი იმედი გვაქვს, როდესაც შოუბიზნესის მექაში ჩაგვაქვს მეოცე საუკუნის უხარისხო პროდუქტი, არ მესმის. ხმის ჩუქურთმებით ვცდილობთ ხალხის "დაბოლებას"? სახელმწიფოს მიერ ორგანიზებულმა ღონისძიებებმა კომუნისტების დროს ვერ გამოიღო შედეგი და არა მგონია, რომ ხელოვნური კვებით შექმნილ პროდუქტს რაიმე პერსპექტივა ჰქონდეს მომავალში. ერთადერთი, რაც სახელმწიფოს შეუძლია გააკეთოს ამ სფეროს განვითარებისთვის და მისი ხელშეწყობისთვის, არის ბიზნესის გათავისუფლება პოლიტიკური გავლენისგან. ყველაფერი დამოუკიდებელ ბიზნესზეა აწყობილი. თუ დამოუკიდებელი ფული არ იტრიალებს ქვეყანაში, და ყველაფერი პოლიტიზირებული იქნება, თავისთავად მუსიკაც პოლიტიზირებული გახდება. დღეს პოლიტიკოსებს თავიანთი მუსიკოსები ჰყავთ და მათ უხდიან ფულს. ვინც ამ პოლიტიკაში არ შედის, იმას არ უხდიან. მე რამდენჯერმე შევეცადე ბიზნესის მოზიდვას, მაგრამ დიდ პრობლემებს წავაწყდი და მივხვდი, რომ თუ არ შეიცვალა მთავრობის დამოკიდებულება ხელოვნებისა და შემოქმედებითი აზროვნებისადმი, უფრო გაგვიჭირდება განვითარება.
წლევანდელი ევროვიზია სერბეთში ჩატარდა. მიუხედავად იმისა რომ კონკურსი უმეტესად “უაზრო” მუსიკასთან ასოცირდება, შიგადაშიგ მუსიკალურად ნათელი წერტილები გვხვდება. წელს ასეთ ნათელ წერტილს წარმოადგენდა საფრანგეთის მიერ წარმოდგენილი კონკურსანტი Sébastien Tellier, რომელიც ელექტრონული მუსიკის მსმენელთათვის კარგად არის ცნობილი. ეს ფრანგი მომღერალი, პროდიუსერი და ინსტრუმენტალისტია რომელიც დღეს ლეიბლ Record Makers-ზე მოღვაწეობს. 2008 წელს გამოვიდა მისი მესამე ალბომი Sexuality, რომელიც თანამედროვე სინტიპოპის, ფრანგული მელანქოლიის და “ძველი” და მონატრებული ელექტრონული ჟღერადობის ნაზავია. სამწუხაროდ სებასტიანმა მეხრამეტე ადგილი დაიკავა და “მსოფლიო ვარსკვლავ” დიმა ბილანს ვერ აჯობა, თუმცა მისი თრექი Divine (რომლითაც წარსდგა ევროვიზიაზე, შესულია მის უკანასკნელ ალბომში, იხილე ევროვიყიაყე გამოსვლა აქ) ალბათ წლევანდელ ევროვიზიაზე ყველაზე ორიგინალური და ხარისხიანი იყო. გირჩევ გაეცნო ამ მუსიკოსის შემოქმედებას. ეს მუსიკა თბილისელ ფსევდორომანტიკოს გოგოებსაც კი მოეწონებათ. იხილე შემდეგი ლინკები:
www.myspace.com/sebastientellier; www.sebastientellier.com; www.recordmakers.com.
