ავტორი – Natalia

Australian Open 2009-ს ფინალი იყო; ხალხი ელოდა, ხალხი ღელავდა. მე კი რიგითი დღე მქონდა, და ვფიქრობდი რა გამეკეთებინა.. როგორც ხდება ხოლმე - ჭამა, ინტერნეტი, ჭამა, ისევ ინტერნეტი და.. ტვ. კერძოდ კი ’ევროსპორტი’ და ჩოგბურთის რაღაც თამაში. აჰ, ფედერერი თამაშობს.. მახსოვს ფედერერი - ადრე უიმბლდონის ფინალში ვგულშემატკივრობდი, რანდომულად ამოვირჩიე მაშინ და მოიგო, მგონი პირველი უიმბლდონის თასი იყო მისთვის. მეორე ვინ არის? ნადალია. აა, ნადალი? ესპანელი.. ამბობენ, მაგარიაო. მოდი, ცოტას ვუყურებ... ვის ვუგულშემატკივრო? რა თქმა უნდა, ნადალს ნატალია, ესპანელია. აუ, აჩვენონ რა ნადალი, მაინტერესებს როგორია.. აჩვენეს, ბევრჯერ. ვაკვირდები, დეტალურად.
თამაში თითქმის 5 საათი გაგრძელდა, მე კი ვერც შევნიშნე დროის გასვლა. შიგადაშიგ ხალხის ოვაციებით ვხვდები, რომ რაღაც ხდება. ჩოგბურთელები ხან ისვენებენ და სკამებზე სხდებიან, ფერად სითხეებს სვამენ და ხანდახან ერთ ლუკმა ბანანასაც ჭამენ. ვუყურებ, ვერაფერს ვხვდები - ვინ იგებს, როდის დამთავრდება.. მაგრამ, მონუსხულივით ვუყურებ.
უცებ, ნადალი ძირს ვარდება და იცინის. მგონი მოიგო.. ეე, მოიგო??! და უცებ ვხვდები როგორ მოვეშვი - საოცრად დაძაბული ვყოფილვარ მანამდე.
http://konnchetina.blogspot.com/